KOLORU W IMPRESJONIZMIE
Światem Edgara Degas’a
Światem Edgara Degas’a był teatr. Baletnice, taniec, próby – widziane z parteru, z loży, z kulis, z góry, z dołu; a także wyścigi konne, skromne warsztaty prasowaczek oraz tonące w półmroku sklepy modystek. Ale wszystko to były przede wszystkim preteksty do kompozycji barwnych, ruchliwych form. Stosował zaskakujące ujęcia oraz skróty perspektywiczne, które krytycy porównują do kadru fotograficznego. Degas nie był zresztą typowym przedstawicielem kierunku.
Zachował swój własny, niezależny styl, który sam nazywał realizmem. Stworzył wiele arcydzieł. Jego późne obrazy przedstawiające tancerki oraz seria kobiet w kąpieli wyróżniają się wspaniałą gamą kolorów, niezwykłym światłem i bogactwem materii plastycznej. Arystokratyczny i snobistyczny Edgar pozostawał wierny raczej rysunkowej tradycji neoklasycystycznej, reprezentowanej przez Ingresa, łącząc ją jednak z impresjonistyczną barwnością i przypadkowym komponowaniem płaszczyzny. Pozostawił po sobie oryginalną i różnorodną spuściznę składającą się z przeszło dwóch tysięcy dzieł. Do jego najsłynniejszych obrazów należą m.in.: „Klasa tańca”, „Primabalerina”, „Absynt”, „Prasowaczki”, „Czesząca się kobieta”, „Dwie tancerki”, „Defilada”, „Wyścigi konne”, „Orkiestra w operze”, „Scena baletowa”, „Opadnięcie kurtyny”, ”U modystki”.
Claude Monet (1840-1926) do końca życia był wierny początkowym założeniom kierunku. Współczesnych sobie zadziwiał jasnością palety barw i pejzażami sprawiającymi wrażenie wibracji. Bezustannie poszukiwał światła i starał się uchwycić na płótnie ulotność chwili. Monet programowo studiował zmienność natury, malując serie kompozycji przedstawiających ten sam motyw w rozmaitych warunkach, o różnych porach dnia i roku, przy różnym świetle. Powstały w ten sposób obrazy katedry w Rouen, brzegów Tamizy, stogów siana, nenufarów w ogrodzie przy domu Moneta w Giverny. Pozostał zawsze wierny zasadzie malowania tylko i jedynie tego, co się widzi, tylko i jedynie optycznego wrażenia. Do jego najsłynniejszych dzieł należą m.in.: „Impresja. Wschód słońca”, „Nenufary, „Katedra w Rouen”, „Stogi”, „Kobieta z parasolką”, „Dworzec Saint-Lazare”, „”Śniadanie na trawie”, „Wzburzone morze”, „Most w Argenteuil”, „Ogród w Giverny”, „Most japoński”, „Wenecja, Canal Grande”, „Topole”.