KOLORU W IMPRESJONIZMIE
Do grupy pierwszych impresjonistów
Do grupy pierwszych impresjonistów przyłączyli się Henri Toulouse-Lautrec, George Seurat, Paul Cezanne, Vincent van Gogh i Paul Gaugain. Nie stosowali typowego dywizjonu obrazu przy pomocy światła i w istocie swej tworzyli odmiennie, lecz historia zalicza ich do ruchu impresjonistycznego, gdyż ich twórczość była konsekwencją impresjonizmu.
Z czasem artyści zaczęli odchodzić od impresjonizmu. Z różnych powodów i w różnych kierunkach. Jedni uświadomili sobie, że impresjonizm był dla nich ślepą uliczką, że to malarstwo zmuszało ich do kompromisów wobec siebie samych; a innym nie odpowiadały warunki pracy na dworze, co tłumaczyli tym, że nie ma czasu na opracowanie kompozycji, światło zbyt szybko się zmienia i odgrywa zbyt wielką rolę. Nie chcieli popaść w monotonię. Dlatego powstały kierunki przeciwstawiające się impresjonizmowi. Ich przedstawicielami byli głównie artyści, którzy chwilowo przyłączyli się do impresjonistów (np. Cezanne, Seurat, Gauguin, van Gogh) lub po prostu byli impresjoniści (jak np. Renoir).